Ja, mój autyzm i świat. Jak rozmawiać z dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi z ASD o nich samych? Jak wspierać rozwój ich tożsamości?

Tata małego Jasia mówi „Jasiu, pokaż jaki jesteś duży?”. Babcia Janka mówi: „on jest taki chorowity”. Mama Jana mówi swojej koleżance „Jan jest bardzo uzdolniony matematycznie”. Każda z tych osób, w mniej lub bardziej świadomy sposób wpływa na to, jak sam siebie spostrzega Jan. Wszystkie informacje, komentarze, które dostajemy na swój temat w różnych sytuacjach, zdobywane doświadczenia budują naszą tożsamość – wiedzę o sobie samym.

Każdy z nas zapytany „jaki jesteś?” myśli o tym jak wygląda (wysoki, chudy, blondyn itd.), jakie ma cechy charakteru (miły, uczynny, towarzyski, gadatliwy, niezręczny itd.), przekonania i preferencje (zapalony kibic piłkarski przekonany, że najlepszym klubem na świecie jest FC Barcelona, a jeśli już jeść jakieś lody to wyłącznie truskawkowe), mocne i słabe strony (świetny w geografii, ale słaby w matematyce).  

Tożsamość kształtuje się bardzo wcześnie, już w pierwszym roku życia. I z każdym rokiem dokładamy do niej nowe cegiełki informacji i doświadczenia. Dotyczy to zarówno osób neurotypowych, jak i tych z ASD.

Rodzice, nauczyciele, terapeuci często nie mają świadomości, jak to co robią wpływa na wiedzę o sobie dzieci, młodzieży czy dorosłych osób z ASD. Na dodatek ze względu na trudności w komunikowaniu się, dosłowne rozumienie języka rozmowy na ten temat nie są proste.

A już bardzo trudnym tematem staje się rozmowa o autyzmie.

„Czy w ogóle powinniśmy mu/jej o tym mówić?”

„Powiedzieliśmy, że ma trudności w nauce, inaczej się uczy. To chyba wystarczy”

„Może dobrze byłoby o tym rozmawiać, ale jak mam to zrobić, gdy sam nie rozmawiam ze znajomymi o tym, że moje dziecko ma ASD”. 

To prawdziwe wypowiedzi. No właśnie, jak to zrobić i kiedy jest ten najlepszy moment?

Tegoroczna konferencja jest okazją do zadania tych pytań i uzyskania odpowiedzi. Nie ma w tej chwili na świecie lepszych ekspertów w tej dziedzinie niż Peter Vermeulen i Catherine Faherty. Z dumą możemy Państwa poinformować, że przyjęli zaproszenie na naszą tegoroczną konferencję. Oboje są praktykami i obiecali, że podzielą się z Państwem swoją wiedzą i doświadczeniem.

Ten  temat jest ważny dla każdego z nas, bez względu na to czy jest rodzicem, terapeutą, psychologiem, pedagogiem, rehabilitantem, czy lekarzem.

Zapraszamy wszystkich serdecznie. Do zobaczenia 4 i 5 listopada w Warszawie!

Fundacja SYNAPSIS, ul. Ondraszka 3, 02-085 Warszawa, tel./fax: (+48 22) 825 87 42, e-mail: fundacja@synapsis.org.pl
KRS 0000045919, NIP 526-030-25-22, BNP Paribas Bank Polska SA 46 1600 1169 0003 0132 3566 4001